21 พ.ย. 2552

สะพานพิศวง...........(ชั่วโมงสอนครูองอาจ)



......... ช่วงนี้สะพานไม้ไผ่มัธยมกำัลังสร้างเสร็จสมบูรณ์ใหม่ ๆ เด็ก ๆ ต่างคนต่างก็ดีใจกันใหญ่เลย...นอกจากวิวจะสวยงามเป็นธรรมชาติแล้ว..ยังเป็นที่ ที่อากาศเย็นสะบายสดชื่นเย็นสะบายอีกด้วย

ครูองอาจ : สวัสดีครับพี่ ม.1 ...เมื่อเช้าคุณครูเห็นใครนา..ไปชมวิวอยู่แถวสะพาน

ปาล์ม : หนูนี่แหละค่ะ...ไปกับ ทราย แอน นัท และ แตงโม ค่ะ

ทราย : หนูชอบที่นั่นมากค่ะครู...เพราะอากาศสดชื่นเย็นสะบาย


ครูองอาจ :อ๋อ...เหรอครับ..เดี๋ยววันหลังคุณครูจะไปนั่งเขียนงานอยู่ที่นั่นบ้างพูดถึงสะพานก็พลันให้คิดถึง Project ใหม่ที่ อาจ จะเกิดขึ้นในโรงเรียนของเรา

ทราย : ทำไมจึง...อาจจะ...ละค่ะครู...ไม่ 100 เปอร์เซ็นเหรอค่ะ

ครูองอาจ : ครับไม่ร้อย เปอร์เซ็นครับ ที่มาที่ไปเป็นอย่างนี้ครับ
มูลนิธินักคิดแห่งประเทศไทย มีงบประมาณมา อยากจะสร้างสะพานให้กับพวกเรา
แต่มีข้อแม้ว่าสะพานที่จะสร้างต้องทำตามแบบ Model ที่ให้มา
ที่สำคัญกว่าคือ...ต้องแก้ปริศนาสะพานให้ได้ด้วยครับ

........ เด้ก ๆ สนใจฟัง ดีมาก...และเริ่มอยากจะรู้แล้วว่าปริศนาที่ว่านั้นคืออะไร......

ทราย : ยังไงค่ะครู โมเดลสะพานที่ว่านั้น

ครูองอาจ : Model สะพานเป็นดังนี้ครับ


แต่เอ..ใครๆ จะสามารถเดินชมวิวให้ครบทุกสะพาน ได้บ้าง.....

โดยที่ไม่ซ้ำสะพานเดิมเลยครับ



....... เด้ก ๆ นั่งนิ่ง...แต่คิดเท่าไหร่ก็ยังไม่ได้......

........เอ๊ะ...ได้แล้ว...อ้าว ยังไม่ได้................

........เอ๊ะ...ได้แล้ว...อ้าว ยังไม่ได้................

........อะไรกันนี่งงจริง ๆ...........................


คุณผู้อ่านลองช่วยเด็ก ๆ ดูหน่อยครับ

ถังน้ำฉงน............(ชั่วโมงสอนครูองอาจ)


.......ช่วงนี้พี่ ป.6 เรียนโครงงานมหัศจรรย์ผ้าวิเศษ .....นอกจากครูยิ้มจะให้ตัดเย็บออกแบบเสื้อผ้าเองแล้ว.......ยังให้ศึกษาวิธีดูแลเสื้อผ้าเองด้วย......


ครูองอาจ : สวัสดีครับพี่ป.6 โอ้โหวว...นี่ห้องเรียนหรือร้านขายเสื้อผ้ากันแน่นี่ครับ

พิม : ร้านขายเสื้อมั้งคะครู...(พิมพูดเล่น รับมุขครูองอาจ..เพื่อนๆ พากันหัวเราะชอบใจ)..

ครูองอาจ : ขอนับจำนวนดูนะครับว่ามีเสื้อผ้ามีกี่ชุด.... 1 2 3 ....30
ว้าว..ทำไมเยอะจังตั้ง 30 ชุด....แบบนี้ไม่เหนื่อยแย่เหรอครับ

อ้าย : ไม่หรอกครับครู...พวกเราแค่ตัดเย็บคนละชุดเอง...30 คน ก็ 30 ชุดเอง ...พวกเรายังคิดว่าจะตัดเพิ่มอีกชุดอยู่เลยครับ


........ ครูองอาจยิ้มให้กับเด็ก ๆ และดีใจที่เด็ก ๆ มีฉันทะในการเรียนรู้ และ เรียนรู้อย่างมีความสุข......


ครูองอาจ :เอ....ตอนนี้โครงงานเรียนถึงขั้นไหนแล้วครับ

โก้ : กำลังศึกษา...วิธีการซักผ้าครับ...ซักอย่างไรจึงจะสะอาดที่สุด


.
ครูองอาจ : อ๋อ...ว่าแต่..วิธีไหนละครับเด็ก ๆ ที่สะอาดที่สุด

เช็ค : เอออ....ยังไม่แน่ใจครับครู.....พวกเรากำลังศึกษาอยู่ครับ...

จ๋อมแจ๋ม : บางกลุ่มก็ซักด้วยมือ...บางกลุ่มก็ซักด้วยเครื่อง...บางกล่มก็แปลก ๆ ค่ะ...ซักด้วยไม้..เหมือนวิธีโบราณนะค่ะ....(เพื่อน ๆ พากันหัวเราะชอบใจ..และหันไปยิ้มให้กับกลุ่มที่ใช้วิธีโบราณ)...

ครูองอาจ : อืม..หลากหลายดีนะครับ

โก้ : เมื่อวานนะครับครู...ผมลองใช้เครื่องซักผ้ารุ่นใหม่..ปุ่มควบคุมใช้งานยากมากเลยครับ....ซักไปซักมาน้ำก็เต็มเครื่อง...เพราะปิดน้ำไม่ทันครับ

........ เพื่อน ๆ หลายคนหันมายิ้มให้กับโก็....
.........แต่จ๋อมแจ๋มที่ฟังอยู่รีบกะวีกะวาดพูดทันทีว่า......


จ๋อมแจ๋ม : พี่โก้นะค่ะคุณครู...เมื่อวานซักผ้าไม่ล้างเลยค่ะ...ปั่นแห้งแล้วก็ตากเลย

โก้ : .อ้าว..แจ๋ม.....เออ...เผื่อมันจะเป็นสูตรที่สะอาดที่สุดครับ..(โก้อมยิ้ม..และตอบแบบอาย ๆ..เพื่อน ๆพากันหัวเราะชอบใจ)..


ครูองอาจ : คุยกับเด็ก ๆ..ก็พลันคิดถึงเรื่องสนุก ๆ เรื่องหนึ่งครับ..แปลกดีเหมือนกัน

..........เด้ก ๆ เริ่มนั่งนิ่ง..สนใจฟัง.........

โก้ : ยังไงครับครู

ครูองอาจ : เปิดก๊อกน้ำใส่ถังน้ำใบหนึ่งหากปิดที่ระบายน้ำเอาไว้

น้ำจะเต็มถังภายใน 6 นาที..... เมื่อปิดก๊อกน้ำแล้วระบายน้ำออก

น้ำจะไหลออกหมดถังในเวลา 9 นาที

เอ...หากเปิดก๊อกน้ำและเปิดที่ระบายน้ำออก น้ำจะเต็มถังเมื่อไร

..........เด็ก ๆ ทำหน้าตาฉงน...พลางคิดว่าทำยังไงดีนา......

ครูองอาจ : เอ้า..ลองออกแบบ Model ดู...ใครค้นพบวิธีการที่ได้คำตอบลองมานำเสนอคุณครูและเพื่อนๆ ดูครับ


คุณผู้อ่านลองนำเสนอเด็ก ๆ ดูซิครับ


20 พ.ย. 2552

บทกลอนบูชาพ่อหลวง

เกล้ากระหม่อมขอบูชาองค์พ่อหลวง
พระทรงห่วงปวงราษฎร์ทุกแห่งหน
ธรณีทั่วแคว้นไทยทรงได้ยล
พระภูมิพลพูนพลังแห่งแผ่นดิน

ขอพระองค์ทรงพระเจริญประเสริฐสุข
องค์พระประมุขปลุกจิตราษฎร์ให้ถวิล
คำทรงสอนจงตระหนักเป็นอาจิณ
รักแผ่นดิน รักสามัคคี มีคุณธรรม

ชนชาวไทยจักตอบแทนแผ่นดินเกิด
รวมใจเถิดเพื่อปวงไทยเป็นสุขล้ำ
ทดแทนคุณทำความดีอย่างพ่อทำ
ทุกถิ่นฐาน ล้วนถิ่นธรรม นำไทยเอย


"ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน"
khaewklar

พ่อจ๋า......ลูกขอ......

พ่อจ๋า....ลูกขอโทษ
ลูกมักโกรธ...ขัดเคืองใจ
สิ่งล้ำค่าที่พ่อให้
ด้วยเยาว์วัยได้ดูแคลน

จักรยานคันซอมซ่อ
ลูกร้องขอคันใหม่แทน
พ่อมิให้ ฤาห่วงแหน
ลูกสุดแสน..ทรมานใจ

พ่อจ๋า....ลูกขอนะ
เสื้อตัวโปรด....พ่อซื้อให้
มันเก่าและขาดไป
พ่อทักไว..ซ่อมใช้เอง

พ่อนะ..ลูกขอเถิด
ในวันเกิด...ลูกขอแหวน
พ่อสวมกอดให้ทดแทน
ลูกสุดแสน...ขัดเคืองใจ


พ่อจ๋า...เรียนอุดม
ลูกตรากตรม........ขอป้ายแดงได้ไหม
พ่อยื่นธนบัตรให้
ออมเงินไว้...ใช้รถเมล์

พ่อจ๋า..ลูกเรียนจบ
ลูกประสบ...พบสิ่งดี
หลักคำสอน..พ่อให้นี้
ตลอด 20 ปีลูกพึงทำ


บัดนี้ลูกเติบใหญ่
จำคำได้มิเพลี่ยงพล้ำ
คำพ่อสอนลูกจดจำ
แสนเลิศล้ำคณาคุณ

พ่อจ๋า....ขอบพระคุณพ่อ
ลูกไม่รีรอขอ…..ทดแทนคุณ
ชีวิตที่เหลือ.....ขอค้ำจุน
กตเวทิคุณตราบสิ้นลมหายใจ


"รักพ่อได้ทุกวันนะคะ"
Khaewklar