4 ม.ค. 2554

บุญคูณลาน ' 53

วันพฤหัสบดีที่ 30 ธันวาคม 2553
งานบุญคูณลาน สืบสานวัฒนธรรมที่ดีงาม


     ทางโรงเรียนลำปลายมาศพัฒนาได้จัดงานสืบสานประเพณีบุญคูณลาน เป็นการทำบุญบูชาข้าวที่เราปลูกมา เป็นวัฒนธรรมที่ดีงามสืบสานกันมารุ่นต่อรุ่นของพี่น้องชาวอีสานโดยแท้ มีผู้ปกครองคนหนึ่งเล่าให้ผมกับคุณพ่อบุ๋มฟังวันเตรียมงานว่า "สมัยก่อนชาวบ้านได้ข้าวมาหลังจากเก็บเกี่ยวข้าวจากท้องไร่ ท้องนาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชาวบ้านก็จะเก็บข้าวไว้ในเล้า(ยุ้งฉ่าง) จากนั้นชาวบ้านก็จะนำสายสินธิ์ผูกจากเล้าของตัวเองไปรวมไว้ที่จุดเดียวกันในหมู่บ้านนั้นๆ แล้วก็ทำบุญคูณลานร่วมกัน"
     ก่อนถึงวันงานจริงๆ ก็จะมีผู้ปกครองอาสามาสาธิตการนวดข้าวเช่นดังวิถีเดิมๆ ที่กำลังเจือจางหายไปทุกๆ วัน สาธิตให้นักเรียนทุกระดับชั้นไปดู พร้อมทั้งมีคุณครูแจ๋วอธิบายวิธีการอย่างละเอียดให้นักเรียนและผู้ปกครองที่ร่วมกันชมในวันนั้น
     วันนั้นผมได้รับหน้ารับบริจาคข้าวจากผู้ปกครองกับคุณครูภา 3 วัน เต็มๆ ได้ข้าวเปลือกเกือบ 100 กระสอบ พร้อมกับเงินบริจาคจำนวนหนึ่ง ซึ่งผู้ปกครองอีกส่วนก็มาเตรียมห่อข้าวต้ม ขนมห่อหมก พร้อมทำอาหารเตรียมงานก่อนถึงวันบุญคูณลาน เราเรียนวันนั้นว่า "วันโฮม" ทุกคนจะนำข้าวสาร กล้วย ใบตอง อุปกรณ์การทำอาหารมารวมกัน ณ จุดที่นัดหมายที่โรงเรียนอย่างสุขใจ..

ประมวลภาพงานบุญคูณลาน ' 53
โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา จ.บุรีรัมย์
ครูป้อมรับบริจาคข้าวเปลือกมะลิ ร่วมกับผู้ปกครอง ได้ข้าวกว่า 100 กระสอบ บางท่านขอบริจาคเป็นเงินแทนข้าว
ครูแจ๋วอธิบายกิจกรรมสาธิตการนวดข้างจากสมัยดั่งเดิม
ผู้ปกครองอนุบาล ร่วมกันห่อข้าวต้ม ทำขนมหวาน ใต้ต้นมะม่วงใกล้ตึกอนุบาล
ผู้ปกครองประถมร่วมกันห่อข้าวต้ม ทำขนมหวาน ใต้ร่มไผ่ใกล้ตึกประถม
ใส่บาตรตอนเช้าของวันงานบุญคูณลาน มีพระสงฆ์ 9 รูป
ครูใหญ่ก็ร่วมใส่บาตรยามเช้า
พระสงฆ์เริ่มทำพิธีให้กับข้าว โดยมีครู นักเรียน และผู้ปกครองร่วมกิจกรรมอย่างตั้งใจ
ก่อนเสร็จกิจกรรม ถ่ายภาพความทรงจำกับนักเรียน ครูยิ้ม และคุณพ่อบุ๋ม
ร่วมกันรับประทานอาหาร อย่างอร่อย และสุขใจ


ห่อข้าวต้ม พร้อมขนมหวาน
เบื้องหลังวันงานบุญคูณลาน ภาพแห่งความทรงจำ(ครูสังข์หล่อสุดๆ กินขาดครับ..)

     งานบุญคูณลานก็เป็นอีก 1 กิจกรรมดีๆ ในรอบ 1 ปี ทางโรงเรียนจัดขึ้น 1 ครั้ง เราได้เห็นการร่วมแรง ร่วมใจกันของทุกๆ ฝ่ายจากครอบครับลำปลายมาศพัฒนา ทำให้งานลุร่วงออกมาได้โดยดี เป็นการสืบสานวัฒนธรรมอันดีงามให้คงอยู่ต่อไป..

2 ความคิดเห็น:

  1. ความสุขที่ใกล้ตัว

    ตอบลบ
  2. อิจฉาเด็กๆๆที่นี่เหลือเกิน!!! อยากให้ลูกเรามีโอกาศแบบนี้บ้างจังเลย...

    ตอบลบ